top of page

გიორგი ფხაკაძე დედას და ბებიებს იხსენებს – „ჩვენი დედები, ბებიები არიან ჩვენი საგანძური“

09/03/2021

ავტორი: ირინა დათაშვილი



გაეროს გენერალური მდივნის მრჩეველი ჯანდაცვის საკითხებში, პროფესორი გიორგი ფხაკაძე 3 მარტს ულოცავს ყველა დედას, ყველა ბებიას…


ძალიან ემოციურია, – გიორგი ფხაკაძე დედამისს და ბებიებს იხსენებს:


„ჩემი ორი ბებია ძალიან მიყვარს. ვაფანატებ ორივე ბებიაზე. ორივე არის ძალიან განსხვავებული ადამიანები. ერთი ბებია უკრაინელია, მეორე ბებია ქართველია. ერთი დაიბადა ყირმში, მეორე დაიბადა ყაზბეგში. მე ვფიქრობ, ორივენი არიან საუკეთესო დედები. ქართველი ბებია არის ჭარხალაშვილი-ფხაკაძე, სხვათა შორის, ჩვენს პატრიარაქს იცნობდა, იყო დამსახურებული პედაგოგი. ბებია არის ჩემთვის განათლების, სითბოს, ყველაფრი კარგის განსახიერება. ასევე დედაჩემის დედა, კატია ილჩუკ – ძალიან განსხვავებული ქალბატონი იყო, რომ გარდაიცვალა, მერე გავიგე, კგბ-ს გენერალი ყოფილა, – მისი გარდაცვალების შემდეგ გავიგე. მისი და იყო ყირიმის მთავარი პროკურორი. ორივე ამზადებდა საოცარ საჭმელებს, კატია ბებია ამზადებდა ისეთ ბორშჩს, რომ ვერ წარმოიდგენთ, ქეთო ბებია აცხობდა ისეთ იმერულ ხაჭაპურებს, გაგიჟდებოდა ადამიანი.


დედაჩემი ძალიან მიყვარს და დარწმუნებული ვარ, ყველას გულშია დედა. შეიძლება, ხან რაღაც გაურკვევლობა მოხდება, ზოგჯერ ვერ გამოვნახოთ საერთო ენას, მაგრამ რაც უნდა იყოს, დედა არის დედა. არ ვიცი, დედამიწაზე რა უნდა მოხდეს ისეთი, რომ დედაზე იყო ბოლომდე გაბრაზებული, ეს ხომ გამორიცხულია.


მეცნიერი ადამიანია, მაგრამ, თურმე რაღაცა არსებობს ისეთი, რასაც მეცნიერება ვერ ხსნის – დედას და შვილს შორის კომუნიკაცია. 2002 წელს ვიყავი ონდოეთში, ვიმყოფებოდი კონფერენციაზე ისეთ ადგილას, სადაც მოწყვეტილი ვიყავი სამყაროს (არ იყო ინტერნეტი, არ იჭერდა ტელეფონი), სიტყვით უნდა გამოვსულიყავი კონფერენციაზე. როცა ჩავედი, გავხდი ავად, მქონდა მაღალი ტემპერატურა, მეგონა, მოვკვდებოდი (მეგონა, მალარია დამემართა, დენკი დამემართა), სამი დღის განმავლობაში ვიყავი ძალიან ცუდად, ოთახიდან ვერ გავდიოდი. კონფერენცია დასრულდა და მეც კარგად გავხდი. როცა დავბრუნდი ჩენაიში, სადაც ვცხოვრობდი (სამხრეთ ინდოეთში), დამირეკეს და მითხრეს, რომ დედა გარდაიცვალა. მეგონა, რომ მსოფლიო ჩამოინგრა. დედაჩემი ყოფილა ძალიან ცუდად სამი დღის განმავლობაში, ზუსტად იმ დროს, როცა ცუდად ვიყავი. ექიმი ვარ და არ მჯერა არც ასტროლოგიის… მაგრამ, ფაქტია, ის სამი დღე, დედაჩემი როცა ძალიან ცუდად იყო, მეც ვიყავი ძალიან ცუდად. სულ ყოველთვის ამაზე ვფიქრობდი, დედაჩემი ცუდად რომ იყო, ახსენებდა ჩემს სახელს. ეს გრძნობაა, რომელიც, ღმერთმა დაგიფაროთ, თქვენ ეს გამოცადოთ, ძალიან რთულია. მინდა, რომ ყველას დედამ ძალიან დიდხანს იცოცხლოს, დედა არის დიდი ბედნიერება.დედასა და შვილს შორის კავშირი არის ისეთი ძლიერი, რომელიც არის ენით აუწერელი, მეცნიერულად ამოუხსნელია, – ეს არის კომუნიკაცია, რომელიც ყოველთვის არის დედასა და შვილს შორის. არის ბევრი დედა, რომელსაც არ ჰყავს საკუთარი შვილი, მაგრამ ის არის ისეთი თბილი დედა, ძალიან უყვარს ბავშვები.


ჩვენი დედები, ბებიები არიან ჩვენი საგანძური და უნდა გავუფრთხილდეთ, ამაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს, როცა სახლში მიხვალ და დაგხვდება სადილი. ქუთაისში როცა ჩავიდოდი, მეგობრების სანახავად როცა მივდიდოდი, მირეკავდა დედა, – სად ხარ, გიორგი?!- უნდა ვიცოდე, სად ხარ! – ვეტყოდი, დედა, ტერორისტებთან ვცხოვრობდი… დედა ყოველთვის შენზე ნერვიულობს.


სხვათა შორის, ძალიან თანამედროვე ქალბატონი იყო დედაჩემი, „ჯიგარ დედას“ ეძახდნენ ჩემი მეგობრები. ძალიან სტუმართმოყვარე ოჯახი მყავდა ქუთაისში. როცა დედა იყო სახლში, ძალიან სხვანაირი იყო ჩემი ოჯახი.


თითოეული წამი არის ძალიან, ძალიან, ძალიან ღირებული ცხოვრებაში! – მოეფერეთ დედებს, მოეფერეთ ბებიებს! ეს სიყვარული არის ღრმა, უანგარო, რომელსაც ვერ იყიდი! ეს არის ისეთი რამ, რაც ცხოვრებაში გაქვს ერთი და უნდა გაუფრთხილდე, როგორც ყველაზე, ყველაზე დიდ საგანძურს! დედაზე დიდი საგანძური არ არსებობს დედამიწაზე, ვერც ფულით იყიდი და ვერც ვერაფრით!


ვისაც გაქვთ ყველაზე დდი ბედნიერება, სახლში გყავთ დედა და ბებია, გაუფრთხილდით და ისიამოვნეთ თითოეული წამით, იხალისეთ, აუცილებლად ელაპარაკეთ, თორემ მერე ინანებთ, რატომ ბევრი არ ველაპარაკე, რატომ ბევრი არ ჩავეხუტე, რატომ ბევრი არ ვჭამე მისი გამზადებული სამჭელი!


მოეფერეთ დედებს! დედაზე ძლიერი თუ რამე არსებობს ამ ქვეყანაზე, არ ვიცი! ჩემთვის დედაჩემი არის ის ადამიანი, რომელმაც შექმნა გიორგი ფხაკაძე! ჩემს გაზრდაში ძალიან დიდი წვლილი აქვთ! ვისაც აღარ გყავთ დედები, ბებიები და ბაბუები, ყველაზე დიდი, რისი გაკეთებაც ჩვენ შეგვიძლია, ეს არის, ყოველთვის გვახსოვდეს, გვახსოვდეს, ისინი რას აკეთებდნენ, ჩვენ რასაც ვაკეთებთ, იმათი სახელით ვაკეთებთ ყველაფერს, სიკეთეს იმათი სახელით ვაკეთებთ!..“



Professor Giorgi Pkhakadze, MD, MPH, PhD drpkhakadze#accreditationge#გიორგიფხაკაძე Профессор Гиорги Пхакадзе. #ПрофессорПхакадзе https://youtube.com/@drpkhakadze



3 views0 comments

Comments


Post: Blog2_Post
bottom of page